19 januari 2018

Goede voornemens ...*Johanneke

Goede Voornemens, 


De een heeft er een hekel aan de andere heeft een lijst vol. En toch is deze tijd van het jaar… zo aan het eind van het jaar en de start van een nieuw jaar een mooi moment om de balans op de te maken. Vaak komen daar wel conclusies uit en dingen die je je misschien voorneemt. Maakt dat het dan gelijk een goed voornemen? Dat is maar net hoe je er zelf mee omgaat denk ik!


De komende maand komen er 2 gastbloggers per week aan het woord die vertellen over hun goede voornemens. Dit doen ze aan de hand van een vragenlijst die ik heb opgesteld. Lijkt het je leuk om zelf ook eens gastblogger te zijn op Uit Mijn Keukentje? Stuur dan een mailtje naar uitmijnkeukentje @ hotmail.com (de spaties even er tussen het mailadres uithalen)

Vandaag is Johanneke aan de beurt. Zij schrijft op www.waardevolenuniek.nl  over haar leven en haar persoonlijke leerproces. 




Een waardevolle terugblik op 2017 en vooruitkijkend naar 2018

Voordat ik terugblik op 2017 wil ik mij kort even voorstellen: Ik ben Johanneke Plaggenmarsch, getrouwd en mama van twee prachtige dochters van 8 en 6 jaar en een zoontje waarvan we na 16 weken zwangerschap helaas afscheid van moesten nemen. Dit was voor mij in 2017 wel het dieptepunt van het jaar. Het moment dat we hoorden dat zijn hartje niet meer klopte en het moment dat we afscheid van hem moest nemen. Vooral omdat ik helaas al meerdere miskramen heb gehad rond 12 weken en ik dankbaar was dat we deze grens voorbij waren. Al was het moment dat hij werd geboren ook een moment dat ik koester, omdat ik hem nog even heb kunnen vasthouden. 


Naast verdrietige momenten heb ik  in 2017 ook veel waardevolle genietmomenten mogen ervaren. Zo vierden wij dat we in 2017 12,5 jaar waren getrouwd. Op deze dag hebben we prachtige foto’s laten maken, mijn man en ik in onze trouwkleding en onze dochters in prachtige jurken als bruidsmeisjes. In 2017 ben ik na 10 jaar gestopt met mijn werk en ben ik volledig thuis voor onze kinderen. Daarnaast ben ik begonnen met een eenjarige studie aan de Schrijversacademie. In 2018 hoop ik de basis van deze studie af te ronden en te gaan starten met de specialisatie columns en blogs schrijven.

In de afgelopen jaren had ik altijd veel voornemens. Nu dit jaar, probeer ik dit bewust wat minder te voornemens te hebben. Mijn valkuil is namelijk dat ik dan veel te veel bezig ben met wat er allemaal gaat komen en te weinig bezig ben met het NU. Dat is dan tegelijk een goed voornemen om direct al mee te beginnen. Leven in het NU. Genieten van de dag. ‘Als jij je aandacht op Mij richt, is elk moment waardevol’ mooie woorden uit een bijbels dagboekje van Sarah Young. Elke dag wil ik zo proberen te beginnen. Om te leven in het nu, helpt het mij om naar mijn dochters te kijken en dan met name naar mijn jongste dochter met het syndroom van down. Wat kan zij intens genieten en leven in het nu. Zij is daarin echt een voorbeeld voor mij.

Een ander voornemen is bewuster zijn van mijn eigen grenzen en luisteren naar mijn lichaam. Zo wil ik in het voorjaar van 2018 starten met een cursus ‘leven in mijn lijf’. Om bewuster te worden hoe mijn lichaam reageert op spanning en hoe ik daar zelf invloed op kan hebben. Hoe ik ook steviger in mijn schoenen kan leren staan. 


Ik ben wel heel nieuwsgierig naar wat 2018 mij verder gaat brengen. Zo wil ik ook doorgaan met het coachtraject waar ik in 2017 mee ben gestart om aan de slag te gaan met thema’s als zelfvertrouwen en zelfacceptatie. Op mijn blog kun je lezen wat ik in dit proces leer en hopelijk kan ik jou hier ook mee verder helpen. We mogen namelijk steeds weer opnieuw beseffen dat we Gods geliefde kinderen zijn. Waardevol en Uniek. Waardevol, je mag er zijn. Je bent geliefd. Uniek. Wat zijn jouw talenten? Welke keuzes maak jij?

In 2018 ga ik weer starten met gesprekken voor de rubriek uniek: doen wat bij je past. Dus heb jij een leuke hobby, heb jij van je hobby je werk gemaakt, of heb jij een baan waar jij je echt als een vis in het water voelt? Dan mag je me altijd een mailtje sturen naar waardevolenuniek@gmail.com Vind jij het leuk om te schrijven over voor jou waardevolle genietmomenten? Ook dan mag je mij een mailtje sturen met je blog.

Tot slot wil ik je een waardevol nieuw jaar toewensen, waarin je steeds meer mag ontdekken waarin jij uniek bent!

____________________________

Bedankt voor je mooie blog over je goede voornemens. Je benoemt dat goede voornemens ook maken dat je niet zo in het hier en nu leeft, goed aandachtspunt voor mezelf. 

Ik wil je heel veel zegen wensen, bij al je plannen, verlangens en leven in het moment. 



18 januari 2018

Gastblog Cindy: Second opinion

Cindy is een van de vaste gastbloggers op Uit Mijn Keukentje. Ze schrijft over haar leven met bekkenproblemen. Ze neemt ons mee door haar leven heen. Omdat ik zelf ook bekken en SI klachten heb, herken ik veel van haar verhaal. Heb je ook bekkenproblemen en zoek je lotgenoten? Wordt dan lid van de Facebookgroep Bekkeninstabiliteit en dan? Cindy neemt ons vandaag mee in de wereld van een second opinion. Bedankt weer voor je blog!
_______________________________





Second opinion……

In mijn eerder blogs vertelde ik jullie over mijn eerdere medische wegen die ik heb bewandeld. In deze jaren heb ik inmiddels 3 operaties ondergaan om het bekken vast te zetten. In 2009,2010 2012 ben ik geopereerd in Enschede (zie röntgenfoto). Mijn bekken zit dan ook van voor tot achter vast met schroeven, een plaatje en implantaten. 



Helaas heb ik bij 2 operaties complicaties opgelopen, maar kon mijn arts die me geopereerd had me hier niet mee helpen. Ik moest leren leven met de pijn die de complicaties veroorzaakte. Niet wetende dat er nog meer artsen waren die deze operaties uitvoerden, heb ik getracht er mee te leren leven, leven met de 24/7 zenuwpijn die was ontstaan na een operatie.

In december 2016 besloot ik dat het niet langer meer zo door kon gaan en begon mijn zoektocht naar een oplossing. Via mijn huisarts kwam ik bij een orthopeed in het Amphia Ziekenhuis in Breda terecht. Deze orthopeed stelde een team samen met diversen artsen op diverse gebieden, en gezamenlijk voerden ze onderzoeken uit om te kijken of ze iets voor me konden doen.
Uit de onderzoeken kwam naar voren dat 1 schroef in mijn zenuwkanaal zat wat voor hevige rugklachten zorgde en dat rechts 1 implantaat in het zenuwkanaal zat wat weer zorgde voor hevige zenuwpijn in het been en bekken. Deze arts heeft afgelopen mei de schroef links verwijderd, ik had 50% kans op herstel en ben er voor gegaan. 


verwijderde schroef

De napijn was verschrikkelijk, voelde hetzelfde als dat ze geplaatst waren in 2009/2010. Immers mijn spieren en pezen waren doorgesneden in mijn bil en dat voel je dus echt wel. Na ongeveer 2 weken werd de napijn minder en kon ik weer rustig aan herstellen. Inmiddels ben ik nu 7 maanden verder van deze operatie en zo blij dat ik deze kans heb gekregen. Mijn rugklachten zijn met 70% verminderd op dit moment, echter de momenten dat ik rugklachten heb zijn ze ook heel hevig. Garantie had ik niet op volledig herstel, maar alles wat ik er nu mee heb gewonnen is mee genomen.




Helaas heeft deze arts geen ervaring met de ifuse techniek (specifieke techniek waarbij ze diverse implantaten plaatsen). Dus moest ik op zoek naar een andere arts. Ik heb de leverancier van de ifuse gebeld, en via hen bij een arts in Zwolle terecht gekomen. Deze arts plaatst net als mijn eerste arts ook de ifuse en heeft ook ervaring met verwijdering van de ifuse. Vol goede moed, met een klein beetje hoop hebben mijn man en ik hem 2 maanden geleden bezocht en mijn verhaal gedaan. Hij gaf aan dat het wel mogelijk is om de ifuse te verwijderen, dit gebeurt met een hamer en eventueel een driehoekige beitel. Er zijn zeker wederom risico’s, maar die had ik ook met het plaatsen. Zijn verwachting is dat ik net als links minimaal 70% zal herstellen van de pijn, er is ook zeker een kleine kans dat de operatie niets zal doen en ik dus niet meer zal herstellen. Het is mijn laatste kans op herstel, mijn laatste kans op een leven zonder pijn.

19 december ben ik naar Zwolle geweest om alles te regelen en hoop ik mijn operatie datum ook te horen. Het wordt in ieder geval in het nieuwe jaar dat de operatie plaats zal gaan vinden. Ik mag dezelfde dag weer naar huis mits de operatie niet te gecompliceerd wordt. Hoe moeilijker de operatie, hoe groter het risico dat ik toch een nachtje moet blijven.

Ik durf niet veel te hopen, maar door de woorden van de arts is er een klein beetje hoop op herstel weer terug aan het komen. Natuurlijk hou ik jullie op de hoogte via mijn blogs over mijn operatiedatum en natuurlijk hoe de operatie zal verlopen.


________________________

Ontzettend spannend allemaal Cindy, ik hoop zo dat dit je gaat brengen waar je op hoopt!

17 januari 2018

Winterse koffie en warme choco met Amarula


Het is winter!
Heerlijk koud en guur.... 
Mutsen op, sjaals om, wandelen, fietsen, sleeën, sneeuwballen gooien of schaatsen en daarna???

Juist warme choco. Deze warme chocolademelk of winterse koffie met Amarula verwarmt je nog meer. Amarula is een zoet en romig drankje en leent zich goed om zo te drinken, maar ook om je koffie of warme choco een twist mee te geven.


Een echt recept kan je het eigenlijk niet noemen.... 
maar vooruit, hier is toch het....

Recept van de Winterse koffie en de Warme chocolademelk met Amarula


Je hebt nodig:
Koffie of warme chocolademelk
slagroom
amarula
vlokken

Zet de koffie of de choco zoals je gewend bent.
Ik geniet er altijd extra van als je zo'n drankje in een mooi glas of toffe beker serveert. Daarom koos ik voor een mason-jar. 


Voeg een klein borrelglaasje amarula toe en roer even goed door. Als je meer alcohol erin wil kan je ook 2 kleine glaasjes doen, maar dit is afhankelijk van je eigen voorkeuren. 


Wat is zo'n warm drankje zonder een grote toef slagroom? Gelukkig verbrand je door de kou vaak ook wat meer calorieën ;) vast niet genoeg, maar voor het idee.


Strooi er nog wat vlokken overheen, dat snoept zo lekker als je je slagroom oplepelt. 





Opgewarmd? 
Snel je handschoenen aan en weer naar buiten en genieten van dat prachtige weer... 
OF ... 
krul je op op de bank met je favoriete tijdschrift....


~de Amarula werd gesponsord door Kroon op het Werk~

16 januari 2018

Goede Voornemens... *Bertine

Goede Voornemens, 


De een heeft er een hekel aan de andere heeft een lijst vol. En toch is deze tijd van het jaar… zo aan het eind van het jaar en de start van een nieuw jaar een mooi moment om de balans op de te maken. Vaak komen daar wel conclusies uit en dingen die je je misschien voorneemt. Maakt dat het dan gelijk een goed voornemen? Dat is maar net hoe je er zelf mee omgaat denk ik!

De komende maand komen er 2 gastbloggers per week aan het woord die vertellen over hun goede voornemens. Dit doen ze aan de hand van een vragenlijst die ik heb opgesteld. Lijkt het je leuk om zelf ook eens gastblogger te zijn op Uit Mijn Keukentje? Stuur dan een mailtje naar uitmijnkeukentje @ hotmail.com (de spaties even er tussen het mailadres uithalen)

Bertine, getrouwd met Bert... (ja echt) vertelt vandaag over haar voornemens. Ze heeft een leuk eigen bedrijfje en deze kan je volgen via haar Facebookpagina




Mijn naam is Bertine Olieman, getrouwd met Bert (hoe verzin je het Bert en Bertine) 32 jaar en moeder van 4  kinderen in de leeftijd van 13 tot 5 jaar. Verder heb ik een eigen bedrijf waar ik gemiddeld zo'n 32 uur per week druk mee ben.

Het afgelopen jaar was een heftig jaar. In februari ging ik naar de huisarts omdat ik last had van een moedervlek op mijn been. Daar kreeg ik een verwijzing om deze een keer weg te laten halen bij de dermatoloog. Nou ben ik nogal van het type; niet zo zeuren, gewoon doorgaan dus de opmerking van de huisarts alarmeerde mij niet echt. Na een week of 4 toch maar eens gebeld. De dermatoloog die ik mij alleraardigst ontving vond mij volgens mij maar een eigenwijs type. Ze bekeek de moedervlek, keek me zorgelijk aan, mopperde nog wat en ga me duidelijk te verstaan dat ik met spoed geholpen moest worden. Dat was duidelijk..Twee dagen later werd inderdaad de moedervlek weggehaald en werd hij opgestuurd naar de patholoog. De uitslag kreeg ik 14 dagen later bij de chirurg. 


Een melanoom,een kwaadaardige tumor dus. Met de boodschap dat ik weer geopereerd zou worden want de snijranden waren niet schoon. Er was geen tijd om bij te komen, 2 dagen later moest ik me melden. Er waren onderzoeken naar uitzaaiingen en de wond op mn been zou gedaan worden. Uiteindelijk viel de operatie me mee, ik was niet zenuwachtig of bang.  Ik voelde me gedragen door gebed van familie, vrienden, kennissen van school en de kerkelijke gemeente.  De volgende dag mocht ik naar huis. Wat fijn om dan weer thuis te zijn!! 14 dagen bedrust was me voorgeschreven. Geen probleem, dat had ik er wel voor over. 


Helaas bleek de werkelijkheid anders. Er zaten uitzaaiingen in de klieren die verwijderd waren, de wond ging ontsteken dus alle hechtingen moesten er uit. Dat was wel even een dieptepunt. Ik moest door de scan. Een pet-ct scan. Weer was daar het gebed van iedereen die om ons heen stond en wat de chirurg niet voor mogelijk hield was wel de waarheid: de rest van mijn lichaam was schoon! Wat waren we blij en dankbaar! Ik kreeg nog een stukje tijd om met mijn gezin door te brengen, om mijn werk weer te kunnen doen. Alles bij elkaar duurde het herstel zo'n 8 maanden. De wond op mijn been is bijna dicht. De 4 daagse zal ik niet gaan lopen maar daar hoor je mij niet over klagen😉



Het jaar 2017 bracht moeilijke dingen maar ook mooie dingen. Het bracht ook keuzes met zich mee. Zo moest ik regelmatig mij energie verdelen. Moest ik kiezen om niet mee te gaan naar een verjaardag, feestje of andere gezellige dingen maar bleef ik thuis bij de kinderen. Ben ik niet meer zo actief op de school van de kinderen, heb ik al vanaf begin april niet meer gefietst. Natuurlijk baal ik daar wel eens van maar de wetenschap dat je leven zo snel kan veranderen, zo snel afgelopen kan zijn..Die gedachte maakt dat ik dankbaar ben voor alles wat ik kan en mag betekenen voor mijn gezin. 

Goede voornemens voor 2018 heb ik niet echt. Genieten van het leven, kleine dingen, grote dingen, van de zon, van een boek, van de was, van de strak gestreken overhemden. Die dingen te kunnen doen zou al heel wat zijn. We leven op dit moment van controle naar controle. Telkens 3 maanden vooruit. Zodra we met een goede uitslag het ziekenhuis uitlopen, borrelen de goede voornemens weer naar boven. Deze week gaan we echt vroeg naar bed, deze zomer gaan we echt op vakantie of ik ga vanavond eindelijk dat favoriete spel met mijn zoon doen. Maar net als altijd, neemt het ritme van de dag je weer helemaal in beslag en leven we weer ons leven. En dat is prima, want het kan. LEVEN!


__________________________

Bedankt voor je bijdrage Bertine... wat hebben jullie een heftig jaar gehad! Ik wens jullie voor 2018 een jaar vol met LEVEN toe!

15 januari 2018

Pancakes met frambozen

We hebben de pancakes helemaal ontdekt. Geregeld hebben we een fase van dingen die we heel erg graag en het liefst vaak eten. De laatste maanden brunchen we geregeld als gezinnetje. Pancakes mogen dan niet ontbreken. Omdat ik altijd hetzelfde een beetje saai vind en gewoon van variëren hou, staat er steeds een andere variant op tafel. De jongens hopen altijd dat er een paar overblijven, want die gaan dan lekker mee naar school :). 


Deze pancakes heb ik gemaakt met frambozen, andere varianten zal je nog wel voorbij zien komen. Lekker met wat ahornsiroop of wat poedersuiker. 


Recept Pancakes met frambozen

grote stapel, voor ons 4en net te veel

300 gram bloem
400 ml karnemelk
16 gram bakpoeder
snuf zout
4 eieren
250 gram frambozen uit de vriezer
scheut olijfolie
boter

Doe het bloem, de bakpoeder en het zout in een beslagkom.
Voeg de melk, scheut olijfolie en de eieren toe en mix nu tot een stevig beslag.
Roer voorzichtig de frambozen door het beslag heen. 


Verwarm een koekenpan en smelt daarin wat boter. 
Schep kleine hoopjes beslag in de pan, ze lopen nog iets uit. 


Bak ze op middelvuur goudbruin en droog aan de bovenkant.
Draai ze om en bak de andere kant ook goudbruin. 
Leg ze op een schaal, die je op een warmhoudbak zet, zodat je pancakes warm blijven. 


Bak zo alle pancakes en dan is het tijd om te smullen!


En als je dan toch bezig bent... Pers wat sinaasappels uit... snijd wat fruit klein... zet thee....






Samen met een portie gezelligheid en de zaterdagochtendkrant, kan ons weekend beginnen...En die van jullie vast ook :).



12 januari 2018

Goede voornemens...*Hannie

Goede Voornemens, 


De een heeft er een hekel aan de andere heeft een lijst vol. En toch is deze tijd van het jaar… zo aan het eind van het jaar en de start van een nieuw jaar een mooi moment om de balans op de te maken. Vaak komen daar wel conclusies uit en dingen die je je misschien voorneemt. Maakt dat het dan gelijk een goed voornemen? Dat is maar net hoe je er zelf mee omgaat denk ik!

De komende maand komen er 2 gastbloggers per week aan het woord die vertellen over hun goede voornemens. Dit doen ze aan de hand van een vragenlijst die ik heb opgesteld. Lijkt het je leuk om zelf ook eens gastblogger te zijn op Uit Mijn Keukentje? Stuur dan een mailtje naar uitmijnkeukentje @ hotmail.com (de spaties even er tussen het mailadres uithalen)

Vandaag vertelt Hannie over haar goede voornemens, nou eigenlijk vooral over haar hekel eraan. Maar ook hoe zij zichzelf doelen stelt!



Goede voornemens…..Ik ben inderdaad één van die mensen die een bloedhekel heeft aan goede voornemens voor het nieuwe jaar. Want zeg nu eerlijk, waarom zou een goed voornemen beter werken in de nacht van 31 december op 1 januari dan ergens in april of in september.
We kunnen het zo achteloos zeggen; volgend jaar ga ik afvallen, meer sporten, gezonder eten, meer balans zoeken in mijn leven. Je weet zelf wellicht ook nog wel een aantal dingen op te noemen.
Maar zonder doordacht plan is een goed voornemen gedoemd om uit te doven voor het einde van de eerste maand van het nieuwe jaar. Waarom spelen reclames er anders op in zo rond de jaarwisseling? Sportscholen die je in december en januari gratis laten sporten. Om vervolgens klanten te hebben met een jaarabonnement die wel betalen, maar amper komen… Ideale manier van geld verdienen voor dergelijke bedrijven.

Ik hoor je denken: wie is deze vrouw die dit zo’n onzin vind? Ik zal me even kort voorstellen; Ik ben Hannie, 37 jaar. Ik hoop volgend jaar mijn 15 jarig huwelijksjubileum te vieren met mijn man. Thuis is het net een kippenhok met onze twee pleegkinderen, de hond en de poezen. Maar we wonen heerlijk rustig in de mooiste havenstad van Nederland. In het dagelijks leven probeer ik een balans te vinden tussen mijn werk in de GGZ, het huishouden waar ik niet zo heel erg warm voor loop, de kinderen en al het andere wat aandacht probeert te vragen.
Tot zover mijn bio ;)

We hadden het al even over goede voornemens; een besluit om zaken in je leven anders aan te willen pakken. Heb ik dan nooit goede voornemens gehad? Ja, zeker wel; het afvallen, sporten en minder chocola eten zijn voor mij de meest bekende. Voor mij ook degene waarin ik het minst geslaagd ben. Daarom vind ik het misschien wel zo’n onzin. Mensen willen wat en denken; we doen het wel even. Maar een echte verandering kun je alleen bewerkstelligen met een goed plan. Een plan waarbij je nadenkt over de hobbels die je tegen kunt komen. En de pogingen die je kunt doen om die hobbels te overleven.

Ondanks dit alles heb ik dit jaar wel goede voornemens. Afgelopen jaar ben ik door een heftige depressie stilgezet bij mijn eigen manier van leven. Een manier waarin mijn hart naar iedereen uitgaat en daarbij vergeet om aandacht te schenken aan zichzelf. Terwijl die aandacht zo noodzakelijk is, wil je er kunnen zijn voor anderen. Maar ik was vooral bezig met het voldoen aan normen en tevreden stellen van de mensen om mij heen.

Dit jaar heb ik ook leren zien dat je patronen die al tientallen jaren bestaan, niet zomaar even inruilt voor nieuwe en gezondere patronen.
Het is hard werken, veel terugvallen in je bekende strategieën om vervolgens je nieuwe strategie weer op te pakken en verder te gaan waar je was gebleven.
Voor mij persoonlijk betekent dat, dat ik af en toe tijd neem om alleen te zijn, om niks te hoeven, om mijn hoofd te laten resetten. Nou had ik me dat al vaker voorgenomen, maar steeds weer raakte het in de vergetelheid. Door het te delen met een aantal mensen om mij heen, heb ik nu wat “reminders” Mensen die mij erbij stilzetten als ik het vergeet. Mensen die mij stimuleren om te doen wat ik zo lastig vind, mensen die achter mij staan en begrijpen hoe belangrijk het voor mij is.

Mijn hoofd resetten is niet het doel op zich. Het doel van mijn hoofd resetten is met mijn voeten op aarde te komen. In contact te blijven met mijzelf; wat wil ik, wat kan ik, wat geeft mij nieuwe energie en wat geef ik over aan een ander?
Door die verbinding te houden kan ik naar ieder gebied van mijn leven kijken. Waar
wringt het of waar ik barst van energie.

Dus wel goede voornemens voor mij deze keer. Niet persé omdat er een nieuw jaar aan komt. We kunnen tenslotte iedereen dag opnieuw beginnen….
Ik heb dat ergens in het afgelopen jaar gedaan. Ik ben er nu mee bezig, morgen weer opnieuw en 1 januari?? Ja, ook dan weer!!


Ik wens je een goed en inspiratievol nieuw jaar vol liefde voor de mensen om je heen. Maar bovenal voor jezelf; je bent tenslotte een geliefd kind van Dé Vader!

_____________________

Dank je Hannie voor je gedachten over goede voornemens. Je "oude" manier van leven is zo herkenbaar! En de strijd om jezelf te resetten nog meer. Ondanks dat we beide op totaal andere manieren stil gezet zijn, hebben we blijkbaar hetzelfde nodig. Mooi om te lezen dat je "reminders" in je omgeving hebt. Daar ga ik zelf ook eens wat mee doen, bedankt!

Heel veel zegen voor jou voor 2018, dat je dichterbij jezelf en bij God mag komen.