16 september 2014

Terugblik op de zomer: Niet alles is perfect hier!!!

Nou zou  je bijna gaan denken dat we hier altijd jubelen, altijd alles opgeruimd is, juichen, lachen, pret hebben, genieten en blij zijn....

ohhh nee we maken rommel, krijsen, brullen, huilen, maken ruzie en zijn moe....
dus bij een eerlijke terugblik,....
tja dan hoort dat er ook bij...
Best een beetje spannend, want leuke en goede dingen zijn natuurlijk veel leuker!!

Na een middagje bakken en koken, sappen en jammen....
zag mijn keuken er zo uit....
bahhhhh iemand op Facebook noemde het al de after-bake-kater.... nou inderdaad!!!




________________________________________________________________

Oogsten hebben we volop gedaan :)
Maar niet alles konden we op eten...
Deze kleine *^%$$&## nemen het liefst uit ieder aardbeitje een hapje...
We willen best delen, maar delen werkt 2 kanten op ;)
Maar ach het geeft niet hoor...
Maar ook in het oogsten gaat dus niet alles zoals het hoort...


________________________________________________________________
Het huishouden... ik heb het al eens eerder vertelt...
Niet mijn favoriete ding en zeker niet in de zomervakantie...
En dan kan je wel eens hebben dat je plekken tegenkomt in huis die je dan het liefst gelijk opruimt en vergeet.... Speciaal voor jullie nam ik een foto ;)




________________________________________________________________
In de vakantie gingen we naar de tandarts... Jakkes wat had die slecht nieuws...
Thomas gelukkig niks, ik 1 gaatje, Hans 1 gaatje en Matthijs maar liefst 3....
Oei dat was even slikken..
Een tijd geleden is hij heel erg hard gevallen op zijn mond en daardoor konden we niet goed poetsen...
Wat een held was het toen de gaatje gevuld werden.
Ook papa en mama moesten er aan geloven.
en ik hou echt niet van dat gewurm in mijn mond....
Maar vooruit.... 
's Avonds was ik helemaal opgelucht ... tot....
tot mijn vulling er dezelfde avond weer uit viel..
Oh wat baalde ik....
Dus ik mocht weer terug...
de volgende dag viel er een vulling van Matthijs uit... grrrr... weer terug...
Erg is het natuurlijk niet...maar fijn anders...
Ik denk dan altijd maar aan ergere dingen....want eerlijk is eerlijk... 
dit is natuurlijk niet het einde van de wereld... ;)


________________________________________________________________
Regen.... 
ja ja wat heeft het geregend en eigenlijk precies toen we op vakantie waren... gelukkig werd het ook nog droog, maar het was zeker jammer... Want eerlijk is eerlijk ik heb liever een zonnetje en warmte dan kou, wind en regen, maar het neemt niet weg dat we hebben genoten tijdens onze vakantie

________________________________________________________________
Tranen, dromen en slapeloze nachten waren er ook...
door het getuige zijn van het zoekraken van een kindje bij een zwemvijver..
Hetzelfde jongetje werd na ruim 1,5 uur helaas overleden terug gevonden...
Een vriendin en ik hebben gezorgd voor de andere 2 kinderen van deze moeder en we hebben daar heel wat uurtjes gezeten...
dit heeft heel veel indruk gemaakt op ons en op onze kinderen die er ook bij waren....

Dit gebeurde op de dag dat er nationale rouw was afgekondigd...
Hoe dubbel..
Wat een ellende ....
wat een verdriet in deze wereld....
God hoe lang nog???


De nasleep heeft lang geduurd en het zal ook nog wel lang duren voor ik weer relaxt aan een zwemvijver of bij een zwembad kan zitten... Of zal dat nooit meer als voorheen worden... Of wanneer zal ik 's nachts niet meer opschrikken van het gegil...Wanneer slaat mijn hart geen slagen meer over als ik sirene's of een helicopter hoor...Ik had niet kunnen voorzien hoe zoiets er zo in kan hakken... 
Mijn complimenten overigens voor de politie, maar ook slachtofferhulp en de gemeente waar het gebeurde hebben achteraf een super nazorg geleverd! Super...
________________________________________________________________




4 opmerkingen:

  1. Je eerste stuk las ik met een grote glimlach - ik denk wel dat het zeer herkenbaar is! En van de rest word ik stil...wat moet je daar nou op zeggen... Ik denk dat je het heel 'goed' hebt gedaan, voor zover je dat kunt zeggen. Zulke dingen gebeuren, deze keer kwam het op jullie pad en je bent er niet voor weggelopen. Respect!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lees met herkenning, een 'vette' glimlach... totdat ik bij de laatste alinea kom. Kippenvel tot op mijn hoofd! Wat een zegen voor die moeder dat jij er was. Wat in- en intriest. Kan me zo voorstellen dat dit er inhakt. Het zal slijten, maar voor nu nog doorvoelen. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zoals mijn voorgangsters het al ervaarden, zo ging het mij net zo...
    Glimlachen om die stofnesten, hoe herkenbaar...maar dan, heftig zeg.
    groet, Saakje

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja hier ook met een glimlach van herkenning het eerste deel gelezen, maar toen werd ik toch wat stilletjes... het is nogal wat om zo getuige te zijn van die ellende, als een kind niet levend teruggevonden wordt... ik kan me zo voorstellen dat je dit nog heel lang bij zal blijven, en zolang je kinderen nog klein zijn zul je niet meer zo op je gemak bij water in de buurt zijn denk ik... in ieder geval tot ze hun zwemdiploma's hebben... en dan nog...
    Maar goed, het moet een plekje krijgen en dan zul je er misschien wat ontspannen mee omgaan... vergeten doe je zoiets nooit meer, dat kan niet.
    Ik wens je voor nu een heel fijne dag,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen