8 november 2018

Herfstige lasagne met pompoen en spinazie


Wij vinden pompoen super lekker, maar niet alle soorten gerechten. Van zichzelf is pompoen best zoet en wij vinden het eigenlijk alleen maar lekker als we het flink kruiden en wat pittiger. Steeds probeer ik weer wat anders uit. Laatst hadden we een ovenschotel met spinazie erdoor, dat vonden wij erg lekker, maar de kinderen vonden het niet zo'n succes. Dus op zoek naar nog meer combinaties van pompoen en spinazie. Dat werd deze lasagne en die viel bij iedereen in goede aarde!

Hij is zacht en romig, maar niet te zoet.... en daarnaast....het is lasagne en dus altijd lekker! :)



Van Kroon op het Werk en Risenta kreeg ik lasagnebladen van sojabonen gemaakt. Glutenvrij en laag in koolhydraten. Ideaal dus, want ik probeer echt weer wat meer op te letten en wat minder koolhydraten te eten. De bladen vielen ons 100% mee, ze bleven iets steviger dan de bladen die we normaal gebruiken maar de smaak is gewoon goed! Naast lasgenebladeren hebben ze nog veel meer soorten pasta die gemaakt zijn van sojabonen en dus in een koolhydraatarme levenstijl of in een glutenvrij dieet!

Om de lasagne te kunnen maken, heb je pompoenpuree nodig. Dit maakte ik door mijn pompoen in kleine blokjes te snijden. Deze verdeelde ik over een bakblik, met royaal olijfolie. 4 eetlepels italiaanse kruiden, flink zout en wat peper. Dit schoof ik in een hete oven van 220 graden en liet dat daar zeker een half uur staan om lekker zacht te worden. Eenmaal een beetje afgekoeld stapte ik het met een pureestamper fijn. Dit kan je invriezen en steeds een portie pakken of zoals ik deed gelijk verwerken in een lekker gerecht. 

Recept Herfstige lasagne met pompoen en spinazie

2 runderworstjes
1 kilo pompoenpuree (zie hierboven)
2 uien
4 tenen knoflook
1,5 pakje gezeefde tomaten
450 gram spinazie alla creme
3 eetlepels italiaanse kruiden
zout
1 eetlepel balsamico azijn
250 gram champignons
200 gram creme fraich
lasagnebladen naar keuze
150 gram kaas



Haal het vlees van de worstjes uit het velletje en rul dit in een warme pan met wat olijfolie. 
Snipper de ui en de knoflook fijn en bak deze rustig mee tot ze glazig zijn. 
Snijd de champignons in plakjes en en voeg deze ook toe. 
Draai het vuur zacht, voeg dan de pompoenpuree, de gezeefde tomaten, de kruiden,zout en de azijn toe. 
Voeg ook nog eens 200 ml water toe en breng alles rustig aan de kook.
Is de saus te dik? Voeg gerust nog wat water toe. 
Als de saus kookt, voeg dan de spinazie toe en laat deze ontdooien in de saus. 
Verwarm ondertussen de oven voor op 200 graden. 
Als de spinazie opgenomen is in de saus voeg je de creme fraiche toe. 


Roer deze er rustig doorheen tot hij gesmolten is. 


Tijd voor laagjes!



Vul je ovenschaal zoals je gewend bent en sluit af met een laag kaas. 


Bak de lasagne gaar in het midden van de oven in een half uurtje. 



2 november 2018

Leven zonder gezeul

Ik schreef een blog bij deze bible journaling pagina voor sestra... 



Misschien heb je me gezien. Sjouwend met mijn koffers en tassen. Eigenlijk waren het er veel te veel. Ik kon niet goed meer zien waar ik liep en verstapte me geregeld. Het was wachten tot ik door mijn hoeven zakte door het gewicht, of ernstig viel en onderuitging.
Je zult je wel afvragen wat er dan in mijn koffers en tassen zat. Nou weet je, die grote, paarse koffer zat afgeladen vol met zorgen rondom mijn rug. Want allemensen, zeg, wat was dat een gedoe die rug. Steeds rug- en bekkenpijn, daardoor ook allerlei andere klachten. Telkens als er weer iets gebeurde wat met mijn rug te maken had, stopte ik het in die koffer. Hij ging alleen steeds slechter dicht.
In de gele tas onder mijn arm had ik alle gedachten, zorgen en problemen rondom mijn werk opgeborgen. Elk gesprek dat ik aanging, ieder document dat ik moest lezen, alle emoties… die pasten goed in die tas. En de andere tassen? Die zaten ook vol met allerhande zorgen, problemen en ellende.
Misschien denk je nu: waarom sjouwde je dat allemaal mee? Nou, ik heb de neiging om mijn zorgen, als ik ze bij God heb gebracht, vervolgens gewoon weer mee te nemen, in plaats van ze bij de Heer te laten. Ik blijf er zelf maar mee rondsjouwen, en kreunen en steunen onder het gewicht en kom op het laatst armen tekort, want dat gebeurt, als je alles bij je wilt houden.
‘Laat het los,’ zeiden mensen, die me zagen sjouwen. Waarop ik op mijn beurt vroeg: ‘Hoe dan?’ Het antwoord op die vraag, zo ontdekte ik later tijdens een Bijbelstudie, ligt verborgen in de Bijbeltekst die ik bij mijn doop en belijdenis meekreeg: U mag uw zorgen op Hem afwentelen, want u ligt Hem na aan het hart. (1 Petrus 5:7, NBV)
Toen ik die tekst als achttienjarig meisje meekreeg, zei die tekst me niet veel. Mijn koffertje zat op dat moment namelijk helemaal niet zo vol. Maar nu raakte hij zijn doel en drong de betekenis ervan tot me door. Ik mag mijn zorgen op God afwentelen, ik mag mijn koffers en tassen aan Hem geven. Waarom? Omdat Gods hart voor mij klopt.
Wat een geweldige boodschap! En nee, mijn koffers vielen daardoor niet gelijk op de grond. Ik moest ze zelf een voor een achterlaten bij God. Maar toen ik dat deed, voelde ik vanbinnen dat ze daar – met inhoud en al – veilig waren.
Deze belofte, dat je je zorgen aan God mag geven, geldt ook voor jou. Maar durf jij jouw koffers en tassen ook los te laten en over te dragen aan de Heer? Vertrouw jij Hem jouw problemen toe? Ik zeg: Doe het. Want God wil je ontlasten en staat klaar om je koffers aan te pakken! En weet als geen ander wat Hij met de inhoud van jouw koffers aan moet.
Laat los en geniet van je leven zonder gezeul!

 

 ~deze blog kwam al eerder online bij Sestra.nl

1 november 2018

LIFE BY ILSE

al een hele tijd ben ik aan het stoeien wat ik nou wil met mijn blog... Hij voelt niet meer passend en ik was erg aan het zoeken wat ik wilde. Stoppen of doorgaan? Wel voelde deze blog niet meer "vrij"... hij is gestart als kookblog en werd steeds meer mijn persoonlijke blog. Door mijn lichamelijk klachten sta ik geen uren meer in de keuken en vind ik het erg lastig om nieuwe content te maken en verzamelen. 

Het zal jullie niet ontgaan zijn dat ik mijn uitlaatklep in creativiteit gevonden heb. De afgelopen maanden is bij mij steeds meer en meer de wens gegroeid om dat te gaan uitbouwen en meer te gaan delen. Uit mijn keukentje voelt niet als die plek voor mij. 

Ik heb besloten om deze blog tot het einde van het jaar ongeveer draaiende te houden en dan maak ik de volledige overstap naar mijn nieuwe blog. Deze zal gewoon online blijven en alle recepten zullen "altijd" beschikbaar blijven voor jullie en mezelf ;). 

De persoonlijke verhalen die hier online komen, die zal je ook terug gaan vinden op mijn nieuwe blog, aangevuld met een bult creativiteit. Als je me op instagram volgt dan weet je wat je ongeveer kan verwachten. Daarnaast staat mijn YouTube kanaal ook in de steigers en die wil ik meer en meer gaan gebruiken om video's online te zetten. Ik zit boordevol ideeen en het voelt fijn om daar een nieuw plekje voor te krijgen. 

Vorige week bestond Uit mijn keukentje 6 jaar... en wat heb ik er het grootste gedeelte van genoten, het laatste jaar werd het steeds meer een moeten en dat is niet de bedoeling van een blog. 

Dus een nieuwe blog, met nieuwe kansen en mogelijkheden en met hopelijk ook een hoop van jullie als volgers!

Jullie zijn welkom op mijn nieuwe blog


De eerste 2 blogs staan daar al online!

31 oktober 2018

Goodbye Oktober


Het is al weer eind oktober... wat gaat de tijd en het jaar snel. Deze maand was qua weer er eentje van extremen... we gingen van de 30 graden, naar rond het vriespunt 's ochtends. Ik heb nog wel een beetje moeite met wennen hoor! Jullie ook?

Vandaag staat er voor jullie een terugblik op onze maand klaar... 


Wandelen en kastanjes zoeken.... heerlijk en echt zo fijn herfstig!



Onze jongens gaan iedere maandag naar een jongensclub van de kerk. Het is de hobbyclub, waar ze leren hout te bewerken en met de mooiste dingen thuis komen. Het wordt geleid door wat oude rotten en wat jonge knullen. Ik vind het zo positief dat er zo iets speciaal voor jongens is op gezet. Onze heren vinden allerlei knutselwerkjes, zingen en dansjes verschrikkelijk... fijn dat er iets mannelijk is! Daarna is het altijd even thee drinken en bij kletsen, want daar heb je mama's voor ;). 


Herfst betekend ook warme chocolademelk en Irisch coffe, zo lekker altijd... maar niet te vaak, want ongezond ;)



Ik had begin oktober een lichamelijk dipje. Ik had een ribblokkade en mijn bekken besloot ook flink op te spelen. Dat maakte dat ik op mijn werk tussendoor even moest gaan liggen en ook wat korter werkte. Gelukkig lijkt het er nu op dat de rib weer op z'n plek zit en mijn bekken gedraagt zich ook weer zoals het hoort. 



Naar de stad om nieuwe waterverf te kopen, waar de heren me graag hielpen de goede nummertjes te vinden.





In de stad is er veel te zien en kan je altijd wel ergens op klimmen... dat laat onze jongste zich niet 2 keer zeggen... We sloten de dag af op een terrasje met een glas lekkers en wat bitterballen... 


Toen we onze verjaardagen vierde kreeg ik veel geld en ik heb de afgelopen maand veel leuke nieuwe dingen gekocht. En heel erg allemaal voor de knutsel! Ik kan er zo van genieten en met deze nieuwe spulletjes heb ik weer veel extra opties.


Ik kocht veel nieuwe kleuren waterverf en ik ben er zo blij mee 



Ongelooflijk half oktober en in een zomerjurkje buiten kunnen zitten. Fijn om te wandelen en tussendoor even te rusten. 






Het bos hoort ook bij de herfst en wat was het lekker. We gingen toen het nog warm was en dat was zo genieten. Al die kleuren leken nog meer te spreken en de geuren zijn nog duidelijker. Zijn jullie al in het bos geweest?


Ik had een mini abbo op de flow en daar zat ook het jubileumnummer bij en die was lekker dik. Tijd voor mezelf met munt thee en een tijdschrift.



Op mijn werk viel het systeem uit en hadden we een half uurtje voor ons zelf... helemaal niet erg, zeker niet als je de zon op ziet komen het en een geweldig kleurenspel in de lucht kan zien.  



En daar was de uitslag van het arbeidsdeskundig onderzoek voor mijn WIA aanvraag. Zoals verwacht werd ik voor de WIA afgekeurd. Toch was het belangrijk voor het afsluiten van mijn dossier om deze aanvraag te doen. Daarnaast heb ik nu de komende 5 jaar een No-Risk-Polis, waardoor mijn werkgever beschermt is tegen de kosten van evt ziekteverzuim. Goede regeling van Nederland. Nu is het aftellen naar eind november, want dan zal mijn ontslag zijn en kunnen we een punt zetten achter deze achtbaan van de afgelopen 2 jaar. 



Hans werd in september 40 en werd in oktober door zijn ouders nog verrast met een suprise party. Ze hadden al zijn vrienden uitgenodigd, gingen bowlen, aten chinees en de vuurkorf ging aan. Geweldig om die mannen te zien genieten en later de verhalen te horen. 


Wandelen met een vriendin 's ochtends langs de rivier... prachtig met die mist om het zo op te zien trekken...de zon langzaam over de stad op te zien komen... en ondertussen kletsen we bij... perfecte start van een vrije dag. 


Ik deed iets heel erg spannends... ik nam mijn eerste crea filmpje op. Deze bewerkte ik en staat ondertussen op youtube. Ik wil mijn kanaal meer en meer gaan vullen met zulke filmpjes. Je kan er ook flimpjes vinden met het resultaat van wat ik maak. Nieuwsgierig? Hieronder het filmpje en op mijn kanaal kan je nog veel meer filmpjes bekijken. Wil je op de hoogte blijven? Abonneer je dan op mijn kanaal.



Ik vierde halverwege oktober mijn verjaardag en werd verwend met mooie kado's, knuffels in bed en lekkere taart. Zo fijn... 36 ben ik geworden en eigenlijk vind ik dat wel een heerlijke leeftijd
  


Deze maand kreeg ik 2 boxen van Kroon op het werk om te testen. De bovenste box is een fitbox en de 2e is de herfstbox. Op instagram heb ik al aardig wat dingen gedeeld, incl mijn mening ;). 


Dit artjournal bestelde ik ook van geld wat ik voor mijn verjaardag kreeg. Ik ben er dol op en zal hem binnenkort laten zien. 




De kinderen gingen logeren in de herfstvakantie en wij gingen een dagje naar Utrecht samen. Heerlijk om langs die grachten te wandelen, leuke winkeltjes te bekijken, te snuffelen op de markt, wat kleinigheidjes kopen, lunchen en later borrelen... Wij kunnen hier zo van genieten en voelen ons zo gezegend dat dit allemaal weer kan. 


Nu het echt herfst is, was het ook tijd een nieuwe quote... en hoe waar is die quote, loslaten is zo moeilijk en tegelijk ook zo goed en dus mooi voor jezelf. 


De herfstvakantie vierde we deels thuis en deels werkten we. We gingen wandelen en trakteerde ons op warme choco.


Ik kookte een mega pan lasagnesaus terwijl de jongens een nieuw spel ontdekte. 


We sliepen uit en speelde op bed een potje scrabble... vouwde de was en douchte heet en lang. Heerlijk zulke vakantiedagen.  


Na een lange werkdag heb ik veel behoefte aan ontspanning en die vind ik vooral in creativiteit. Mijn hoofd leeg maken met water, verf en papier en vooral niet teveel nadenken. Heerlijk! Grote pot thee in de buurt, muziekje aan en ontspannen...


We bakte de lekkerste cupcakes ever... echt zo'n vakantie activiteit!


De kapster kwam en knipte mijn enorme bos haar weer in model en bracht weer wat nieuwe blonde plukken aan. Altijd zo fijn, net geknipt haar!


In de herfstvakantie gaan we vaak naar de bioscoop, dit keer gingen we naar Smallfoot... een dikke aanrader voor jullie. Ik vond het zelf ook echt een leuke film en we hebben genoten met z'n allen. 



Alweer werd er gebakken in onze keuken! Maar dit keer door Hans... vroeger toen ik hem nog niet kende scheen hij heel veel te bakken, maar dat is een beetje verloren gegaan ... goed moment om het weer een beetje op te pakken en zo bakte hij een heerlijke appeltaart. Nu wacht ik geduldig af tot dit een nieuwe traditie wordt :)


Onze theevoorraad moest aangevuld worden. Ik had nog een kadobon liggen van onze favorite theewinkel en dus kochten we de lekkerste theetjes. 


Geen straf om naar de bieb te gaan met de heren, Ik kruip lekker weg in een stoel en mij hoor je voorlopig niet meer. Het grappig is dat de jongens tegenwoordig hetzelfde doen. Ze zoeken eerst hun boeken en gaan dan lekker ergens zitten met een tijdschrift.



Feestontbijt om de vakantie af te sluiten.... Pancakes met gebakken appeltjes. ZO lekker :)

Wij hebben genoten van onze maand, maar zijn ook wel blij dat we in wat rustiger vaarwater komen ;