Mensen wat een rommel kan je verzamelen....
Aan het begin van het jaar ruimde ik veel van onze kasten al op. Maar nog niet alles had ik kunnen doen.. Toen ik het aan het begin van de herfst voelde kriebelen... en ik steeds misgreep in de kasten van de jongens, werd het tijd om op te ruimen...
Alle kasten werden onderhanden genomen en de kinderkleding uitgezocht... Mensen wat zijn die jongens gegroeid. De jongens schelen 2 jaar en eigenlijk kunnen we alles van Thomas wel doorschuiven naar zijn broer. Soms past het nog niet en mag het even wachten. Van vrienden krijgen we geregeld kleren voor de jongens. Deze zijn eigenlijk altijd precies goed qua maat voor Thomas. Dus zijn kast konden we ook weer gelijk vullen.
Alles weer netjes uitzoeken, opvouwen en gelijk lijstjes maken voor wat er nog gekocht moet worden. En wat maakt dat me toch weer blij... 2 kasten vol met mooie stapeltjes... goed zittende en schone kleding... hoeveel kindjes hebben dat niet... hoeveel moeders dromen van een stapeltje mooie gekleurde shirtjes voor haar zoons...
En die kleren die wegmochten...
deze kleren zijn vaak minimaal 2 keer gedragen en vaak komen ze dus ook nog bij onze vrienden vandaan. Maar toch kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om ze weg te gooien....
Dus een grote zak kleren werden geruild... geruild voor een grote glimlach!
Iedereen weer blij en misschien maken we daardoor wel wat dromen van anderen waar....
