Drukte en veranderingen bij Uit Mijn Keukentje...

Al eerder schreef ik hier over dat er achter de schermen nogal wat dingen aan het veranderen zijn. Het is voor mij persoonlijk erg druk, met nieuw werk en nog steeds een sollicitatie verplichting. Naast dat nieuwe werk, is er ook nog een huishouden, een gezin, vrije tijd en ook nog steeds mijn chronische rugpijn... 

Vrije tijd

Iets wat ik altijd genoeg gehad heb omdat ik 14 uur in de week werkte. Daarnaast ben ik de afgelopen 1,5 jaar grotendeels ziek thuis geweest en had ik naast mijn ziek zijn heeel veel vrije tijd. Dus ik kon knutselen, lezen, afspreken met vriendinnen. Wat ook binnen mijn vrije tijd viel was koken voor mijn blog. Ik hield wel eens een kookweek en verzon ik wel 10 nieuwe recepten en kookte die in 1 week. Om ze vervolgens op de foto te zetten en uit te werken. Jullie snappen wel dat er steeds meer tijd in mijn blog ging zitten. Langzaam maar zeker verschoof mijn blog van complete foodblog naar een meer lifestyle blog. Iets wat me heel goed beviel. Alle jaren heb ik 5 of 6 keer in de week gepost en dat vond ik heerlijk. De afgelopen maanden zit dit veel meer op mijn nek en begint het te voelen als een moeten.

Bloggen is een hobby

Nu is bloggen mijn hobby en verdien ik er geen cent mee. Dus het moet wel leuk blijven. Om het leuk te houden voor mezelf ben ik dus steeds meer over lifestyle en ons leven gaan schrijven. Heerlijk. Ik merk steeds meer dat het koken nog steeds mijn hart heeft, maar ik eigenlijk wel zo'n beetje alles verzonnen heb wat ik wil verzinnen. Mijn blog heet Uit Mijn Keukentje en heb ik ooit opgezet om jullie mee te laten kijken wat er uit mijn keukentje komt. Ooit heb ik dus ook besloten dat ik alleen maar kook/blog over wat wij dus eten en koken. Het voelt op het moment alsof mijn opties op zijn. Als je mijn blog al langer volgt zal je bv opvallen dat ik weinig vis recepten online heb staan, nog minder asperge gerechten en om over sushi achtige zaken maar te zwijgen. Dit is voor mij compleet logisch, want dit eten we weinig tot niet en komt dus ook niet uit mijn keukentje gerold. 

Voor mijn gevoel heb ik dus zo'n beetje alles gekookt wat er te koken valt binnen de smaken van ons gezin. En dat is helemaal oke. Ik heb een blog vol met mooie recepten, maar de drang in mij om er nog meer te maken is een beetje weg. Dus ik heb besloten dat van mezelf ook niet meer zo te hoeven. Ik mag daar ontspannen mee omgaan. Gelukkig hou ik van afwisselingen en probeer ik vaak nieuwe dingen. Dus er zullen heus nog wel recepten voorbij blijven komen. Maar niet meer zoveel in de week. 

Van 5x naar 3x in de week

Vroeger werkte ik een maand vooruit. Dat kon omdat ik dus kookweken hield en dan een berg recepten op voorraad had. Ik sta minder in de keuken omdat dit lichamelijk nog een uitdaging blijft en ook is de drang zoals hierboven beschreven afgenomen. Dat maakt dat ik minder "voorraad" heb in mijn blog artikelen en dus niet meer een maand vooruit kan werken. Sterker nog .... soms schrijf ik de dag van tevoren mijn blogs nog. Helemaal niet erg, ook wel weer erg leuk. Maar als je dan 5 of 6 dagen content wil plaatsen is dat in combinatie met 20 uur werken in de week gewoon teveel. Dus ik besloot van de week mijn streven los te laten. Vanaf nu kan je nog 3x in de week een blog van mijn hand verwachten. Ik zeg bewust van mijn hand. Want de gastblogs verzorgd door de vaste gastbloggers en de eenmalige gastbloggers komen nog wel extra online. Maar dat zal per week verschillen. Op maandag, woensdag en vrijdag zullen er blogs van mij online komen. Wat er in de toekomst gaat gebeuren weet niemand, dus pin me niet vast op die 3x of die dagen.... Dit maakt dat ik naast mijn hobby bloggen ook nog tijd over hou voor dat kopje thee bij een vriendin of lekker creatief bezig zijn... 

Bedankt

Gelijk maar even gebruik maken van deze blog...want ik wil jullie lieve blog lezers bedanken! Ik geniet van jullie interesse, meedenken en meeleven! Dat maakt voor mij bloggen het allerleukst!

Onderwerpen...

Omdat ik steeds meer over andere onderwerpen schrijf ben ik ook heel erg benieuwd naar jullie mening. Wat zou jij graag lezen voor artikelen op mijn blog. Over welke onderwerpen moet ik volgens jou eens schrijven, laat ze achter als reactie of stuur me een mailtje!

Meet the Blogger... *Leontien

Naast dat ik zelf veel blogs schrijf, lees ik ook graag blogs. Ik lees het alsof ik een tijdschrift lees. Dan een recept, daarna een stukje bijbelstudie, dan weer een stukje over opvoeden enz...Heerlijk en scheelt tijdschriften kopen ;). Door de blogs heen leer je de schrijvers best goed kennen. Bij sommige blogs is dat wat minder duidelijk. Omdat ik eigenlijk altijd nieuwsgierig ben naar de mensen achter een blog, verzon ik deze "meet the blogger" gastblogronde.... Ik deed een oproep onder de bloggers die ik ken met de vraag of ze mee wilde doen. En dat wilde ze.... dus deze maand voor jullie.. 8 bloggers die zichzelf graag aan jullie voorstellen en wat meer vertellen over hun blog en bloggen. 

Leontien vertelt vandaag over zichzelf en haar blog knipoogblog.wordpress.com die nog niet zo lang in de lucht is!

Hoi, leuk dat je mijn gastblog leest! Mijn naam is Leontien, alweer bijna 12,5 jaar getrouwd met Arie en moeder van twee prachtige zoons. We wonen in een mooi dorp in Zeeland en ik ben werkzaam als manager in de hulpverlening in de regio Rotterdam. 

Een dag heeft voor mij altijd te weinig uren. Want naast het bloggen loop ik graag hard in het Zeeuwse landschap, ben ik steunfractielid van de SGP en ben ik klassenouder. Daarnaast vind ik het belangrijk om er te zijn voor mijn familie en omgeving. 

Ik ben een echt zomermens: heerlijk die zon die alles verwarmd! In de lente geniet ik van de warme dagen die beloven dat het zomer wordt. En ja, zeg je Zeeland dan zeg je de meeste zonuren van Nederland. 

Blij word ik van: een knuffel van mijn mannen, een (bijbel)tekst die raakt, mijn bak koffie bij het ontbijt, een medewerker die bevlogen verteld over zijn/haar praktijkervaringen, de zon op mijn gezicht.

Het klinkt misschien wat vreemd maar mij kan je niet wakker maken voor eten. Daarin wijk ik denk ik wat af van de gemiddelde Nederlander. Al kan ik mij ’s avonds voor het slapen gaan al verheugen op mijn bak koffie tijdens het ontbijt.  

Met twee jongens in huis is het nooit saai! En vaak halen ze acties uit die op het moment zelf niet altijd even grappig zijn. Maar ik merkte dat als ik ze later tegen iemand vertelde, dat ik anders keek naar wat er gebeurd was. Het delen van opvoedzaken hielp mij om gebeurtenissen in een ander perspectief te zetten. Gesprekken met de jongens leveren ook situaties op die ik wilde delen met anderen, zo puur en eerlijk hoe zij over het leven en over God denken. En ik merkte dat het delen herkenning opriep waardoor ik met andere moeders in gesprek raakte; lotgenotencontact zeg maar. 
Ook geniet ik van het lezen van blogs van andere opvoeders: hoe doen zij dat? 
Dat heeft mij doen besluiten om te gaan bloggen. En ik merk dat het mij helpt om nog bewuster naar onze kinderen te luisteren (ik moet toch wat te bloggen hebben iedere week).

Ik blog onder de naam: knipoogblog.wordpress.com. Hier leg ik de (opvoed)parels uit mijn dagelijkse leven vast. Op dit moment blog ik overwegend over de opvoeding. Ik wil meer over mijn persoonlijke ontwikkeling gaan bloggen maar daarvoor vind ik het nu nog te vroeg; wat wil ik daarmee bereiken, hoever wil ik daarin gaan, etc. Dat zijn nog vragen die nog in ‘proces zijn’.

Op dit moment blog ik twee keer in de week. Dat kost mij ongeveer twee uur per week. Daarnaast ben ik begonnen met Instagram, dat kost mij ongeveer ook een uur per week. Zeg maar alles bij elkaar een halve werkdag. 

Ik merk dat ik een nieuwe kant in mij ondekt heb. Iedere gelegenheid grijp ik aan om kenbaar te maken dat ik blog. Ik weet dat als ik ergens voor ga, dat ik dat dan voor de 100% doe. Maar ik wist niet dat ik er zo’n lol in heb om mijn eigen ‘product’ te verkopen!

Mijn ambities zijn dat mijn blog daadwerkelijk een bijdrage levert aan (christen)moeders die vragen hebben over hun opvoeding of die het soms best zwaar vinden om op te voeden. We willen het allemaal goed doen en vooral laten zien dat we alles onder controle hebben. Maar moeders (en vaders!), wees eerlijk: het valt echt niet altijd mee. En dan helpt het als we deze ‘lasten’ met elkaar delen zodat er meer ruimte is voor de lusten van onze mooie, verantwoordelijke taak. 

___________________________

Dank je Leontien voor het meedoen met deze gastblog ronde. Leuk om je verhaal te lezen. Succes met bloggen en veel plezier ermee. 

Meet the Blogger... *Ilse

Naast dat ik zelf veel blogs schrijf, lees ik ook graag blogs. Ik lees het alsof ik een tijdschrift lees. Dan een recept, daarna een stukje bijbelstudie, dan weer een stukje over opvoeden enz...Heerlijk en scheelt tijdschriften kopen ;). Door de blogs heen leer je de schrijvers best goed kennen. Bij sommige blogs is dat wat minder duidelijk. Omdat ik eigenlijk altijd nieuwsgierig ben naar de mensen achter een blog, verzon ik deze "meet the blogger" gastblogronde.... Ik deed een oproep onder de bloggers die ik ken met de vraag of ze mee wilde doen. En dat wilde ze.... dus deze maand voor jullie.. 8 bloggers die zichzelf graag aan jullie voorstellen en wat meer vertellen over hun blog en bloggen. 

Aangezien ik zelf ook blogger ben ;)... besloot ik zelf de vragen ook in te vullen en vandaag kunnen jullie deze lezen. Geen idee of er nog nieuwe dingen voor jullie bij zitten ;). 

Wie ben je?
Ik ben dus Ilse en 35 jaar. Getrouwd met Hans, mama van 2 heerlijke jongens die steeds wat groter worden dan dat ik besef. We wonen in een rustige straat in de Randstad. Ik geniet van de bedrijvigheid om ons heen, maar een hutje op de hei is ook wel erg aantrekkelijk. Ons huishouden is een echt mannen huishouden, want we hebben ook nog 2 katers hier rondlopen. Ja ik ben zwaar in de minderheid als vrouw in huis. 1 voordeel ik hou niet van roze, dus ik hoef niet te strijden om roze kussentjes op de bank oid. 

Heb je naast bloggen nog hobby’s?
Bloggen is al best een flinke hobby, die weer ontstond vanuit een andere hobby... namelijk koken en bakken. Daarnaast ben ik graag creatief bezig met bible journaling, handlettering, kaarten maken, foto's maken. Tijd te kort zeg maar!

Wat is je lievelingsseizoen en hoe geniet jij daarvan?
Tussen de seizoenen kan ik altijd slecht kiezen.... ze zijn allemaal erg mooi en ieder heeft zijn eigen 'pracht'. De herfst met z'n vallende bladeren en storm en regen. De winter met zijn vrieskou en hopelijk wat sneeuw, maar ook de gezelligheid rondom de feestdagen. De lente... is die niet geweldig! Al het uitlopende groen, de langere dagen en de hogere temperaturen. De zomer geniet ik ook altijd erg van, van de warmte, de vakantie en het licht... Ik kies gewoon lekker niet... gewoon omdat het kan! Ik hou van de diversiteit in onze Hollandse seizoenen!

Als je 5 dingen mag kiezen waarvan jij een grote smile krijgt, welke zijn dat dan?

• Blote voeten in een bergmeertje
• Knuffels van mijn kids
• Zomerjurkjes
• Bergen
• Goede gesprekken met vrienden

Voor welke lekkernij mag je wakker gemaakt worden? (en ja uiteraard blijven we het liefst gewoon allemaal slapen ;)...)
Lasagne! Ohhhhh zo mijn favoriet. Ik kan het gerust iedere week een keer eten, wat zeg ik... meerdere keren kan ook nog wel. Maar daarnaast ben ik ook dol op Bosche bollen, vinegarchips en extra pure chocolade met noten en zeezout.

Je bent blogger, waarom ben je begonnen met bloggen?
Ik bakte en kookte heel erg graag en deelde daarvan foto's op sociale media. Een vriendin had een kookblog en gaf mij het zetje om ook een blog te beginnen. Waar zij duidelijk een healty foodblog had, zette ik een blog op om letterlijk te laten zien wat er uit mijn keukentje kwam. Ondertussen is het stukje food nog maar een onderdeel van wat er op mijn blog voorbij komt. Mooi om te zien hoe mijn blog met de jaren mee gegroeid is met wie ik ben en steeds meer "mijn" blog is ipv een verzameling van recepten. Dat voelt goed en vertrouwd. Mijn eigen plekje op het web, waar ik graag deel en inspireer!

Welke blog is van jou?
Uit Mijn Keukentje is van mij, leuk dat je er bent ;)

Heb je een eigen onderwerp en waarom koos je voor dat onderwerp?
Het begon dus als een foodblog, om anderen te inspireren met mijn recepten. Ik merkte door de jaren heen, dat ik heel erg graag deel! En dat dat verder gaat dan alleen recepten vind ik ondertussen heerlijk. Heel duidelijk 1 onderwerp heb ik niet.. wil gewoon alles delen waarvan ik het belangrijk vind. 

Wanneer ben je begonnen met bloggen?
24 oktober 2012, ben ik begonnen met bloggen.

Hoeveel tijd in de week besteed je aan je blog?
Lastige vraag, sinds ik ziek ben geweest is dat wel een stuk minder geworden. "vroeger" stak ik er wel zeker 15 uur in de week in. Nu ben ik blij als het een paar uurtjes per week zijn. Best lastig, want die 15 uur in de week wil ik er graag aan besteden. 15 uur klinkt misschien veel, maar ik kookte en bakte veel voor m'n blog, alles op de foto zetten en daarna nog uitwerken. Daarnaast moet je achter de schermen ook zorgen dat alles goed blijft lopen. Dat sommige dingen nu wat achterstallig onderhoud hebben, neem ik maar voor lief... en gooien we op de te-accepteren-berg.

Op welke plek blog je en waarom blog je daar?
Ik blog aan onze keukentafel zo komt het toch nog een beetje vanuit mijn keukentje ;). Maar nee hoor dat is gekheid. Ik zat altijd op de bank, maar die houding is niet goed meer voor me. Dus me aangeleerd aan tafel te werken, zittend op mijn fysiobal of op ons bankje met mijn rug tegen de warme kachel. Voelt als mijn plekje, want daar knutsel ik ook. Eigenlijk zou ik wel een "echt" eigen plekje willen hebben waar ik alles kan laten staan en liggen. Maar aan de andere kant ik wil juist genieten van onze huiskamer en de gezelligheid en warmte daarvan. Dat gaat niet als ik boven een kantoortje maak. Dus voor nu is beneden "mijn kantoortje", tot er gegeten gaat worden of mijn mannen een groot spel willen doen ;).

Wat is een onderwerp waar je over zou willen bloggen?
Het lijkt me gaaf om eens te bloggen over kerken en geloof. Het geloof komt wel voorbij op mijn blog, maar niet zo zeer over kerk en gemeente zijn. 

Welk onderwerp durf je niet over te bloggen en wat houdt je dan tegen?
Maatschappelijke dingen durf ik niet zo heel goed over te bloggen. Ergens dan een beetje bang voor een nare discussie die komt of negatieve reacties. Kan het niet echt duiden, maar dat houdt me altijd een beetje tegen. 

Wie zou je als gastblogger nog eens willen uitnodigen op je blog?
Oefff, wat een vraag... Ik heb ondertussen al zoveel gastbloggers. Ik heb 2 vaste maandelijkse bloggers en net als nu geregeld een ronde waarbij een willekeur aan bloggers voorbij komen. Ergens ben ik nog wel op zoek naar nog 1 of 2 vaste bloggers en dan het liefst mensen die iets bijzonders doen of kunnen. Een fotograaf bv, mensen die pleegkinderen in huis hebben, iemand met een bijzondere baan.. Nou ja zoiets... Ben jij die persoon ;)... mail me dan!

Hoe ambitieus ben je als het op bloggen aankomt?
Beetje dubbele vraag. Ik zou graag van bloggen mijn beroep willen maken, door advertenties, samenwerkingen, enz... Het is mogelijk, want er zijn er meerdere die het doen. Maar daar komt de aap uit de mouw daar ben ik niet ambitieus genoeg voor.... Ik kom best een eind, heb een leuk aantal volgers en bezoekers iedere dag, heb leuke samenwerkingen en soms verdien ik een beetje. Maar das leuk geld voor een ijsje zeg maar en niet om mijn baan te kunnen vervangen. Tegelijk besef ik ook goed dat zo proffesioneel bloggen ook niks voor mij is. Want dit is mijn blog en ik wil dat dat ook blijft. Als je veel samenwerkingen hebt, verwachten bedrijven dingen van je, maar ook je lezers hebben dan hun verwachtingen. Dan schrijf je niet meer vanuit jezelf, maar voor anderen. Dat besef is ondertussen aanwezig en de beslissing om niet voor een profi blog te gaan is al tijd geleden genomen. 

Waar ben je het meest trots op, op het vlak van bloggen?
Dat ik sta met mijn blog waar ik nu sta. Een bezoekers aantal waar ik trots op ben. Toffe samenwerkingen. De groei in mijn schrijven (over bv andere zaken). Maar ook dat mijn blog na 2 intensieve jaren er nog is. Heel vaak dacht ik nu stop ik... en toch kon ik het niet loslaten. Het 3e pittige jaar is bezig en nu voel ik me krachtig en ga ik er voor zorgen dat mijn blog, mijn blog blijft en dat het iets is en blijft waar ik happy van wordt! 

Wel eens gênante reacties gehad of boze reacties en wat doet dat met jou?
Ik krijg best heel wat reacties, de meeste lief, meelevend, aardig. Soms zit daar een kritische noot tussen (en dat is ook oke). 1 keer kreeg ik een  hele vervelende reactie, van iemand die me bedreigde en van van alles beschuldigde. Dat maakte me toch wel een beetje bang en onrustig. De reactie en de gegevens heb ik bewaard en van mijn blog verwijderd. Uit eindelijk bleef het daarbij. De persoon in kwestie ken ik niet en is dus afgelopen met een sisser. 

______________________

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om mij nog wat beter te leren kennen. De komende weken kan je nog meer andere bloggers en hun blogs leren kennen!

Food-Souvenirtips

Gekke titel he.... maar ik wist niet hoe ik het anders moest omschrijven... want hoe kan ik jou nou tips geven als het gaat om souvenirs kopen... Tja dat is ook lastig. Want iedereen heeft een andere manier van met souvenirtjes omgaan en heeft andere ideeën erover. 

Wij vinden het niet prettig om ons geld uit te geven aan een "prulletje" wat je in de kast zet en uiteindelijk weggooit omdat het niet je smaak is of na een paar jaar vakantie je huis een wildgroei vertoont van allerlei verschillende soorten souvenirs. Omdat te voorkomen hebben wij voor onszelf een ideale manier gevonden. We kopen vaak lokaal eten en nemen dat als souvenir mee. ... 

Zo namen we uit Duitsland echte Duitse frietkruiden mee. Heerlijk... Elke keer als we friet eten met deze kruiden eroverheen denken we terug aan die heerlijke vakantie toen in het zwarte woud. Maar ook namen we wel eens een pak met een speciale taartmix mee. Duitstalige landen hebben ook enorm veel keuze aan toetjes mixen. Die hebben we ook wel eens meegenomen. Het leukste vinden wij dan om die een tijdje te bewaren en in de winter pas te gebruiken, waardoor je ineens weer terugdenkt aan die zonnige dagen... Onze oudste en ik zijn dol op allerlei soorten schinken, ieder jaar nemen we in de koelbox dan ook een verpakking mee. Thuis mag die in de vriezer en genieten we op een later moment van die vakantie schinken.  Afgelopen jaar namen we uit Oostenrijk bier mee, dat vonden we daar heerlijk en wat is er dan heerlijker om dan thuis daar ook nog eens van te genieten ;). Ook namen we spätzles mee en mix voor erbij... leuk om dan halvewege november zoiets ineens te eten :).

Dus ga je deze vakantie op vakantie en wil je eens wat anders meenemen dan een sleutelhanger of een magneet? Duik dan eens een speciaalzaakje of een supermarkt in. Kijk wat voor kruiden ze er hebben, denk aan de echte Italiaanse of Provenciaalse kruiden. Of aan die heerlijke wijn die je 's avonds bij het ondergaan van de zon dronk. Of koop een mooie olijfolie, die je gebruikt voor dressings. Een schap vol taartmixen of lekkere jams? Koop een pot. Hebben ze koeken die je erg lekker vind? Neem die mee... 

Zo houdt je de herinneringen levendig en loopt je huis niet vol met rommeltjes waar je op een gegeven moment niet meer van geniet... En ja hoor... ook wij kopen wel eens een hebbedingetje ... Ooit hebben we onze klok zelfs op vakantie gekocht... Een orginele koekoeksklok uit het Zwarte Woud... Alleen dan wel een hele moderne versie. Steeds als ik naar de tijd kijk... denk ik terug aan die wandeling, het restaurant en het avontuur om met die klok en berglift beneden te komen :)..

Kopen jullie wel eens food souvenirs? Of is dat een tik van een foodblogger.... 

Gastblog Sestra: Ik ga je doorsturen

Vandaag de 4e blog die op Sestra online komt. 

‘Ik ga je doorsturen.’ Die vier woorden wilde ik niet horen, maar ze klonken toch begin februari. Ontzet keek ik mijn fysio aan. Ik stotterde nog een beetje en zei: ‘Maar we zouden pas half februari verder kijken.’ Alsof één week nog zo veel verandering zou kunnen brengen. Nee, dat dat niet kon, besefte ik zelf eigenlijk ook wel.

________________________

Wil je de rest van de blog lezen?
Klik dan even door naar de site van Sestra

#TAG: Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder

Ik werd door Lori van Mama's Jungle in maart getagt in een tag... In "blogland" zijn er meerdere van die tags, die vaak gebruikt worden om de blogger beter te leren kennen. Vaak door vragen of steekwoorden. Als blogger nodig je dan vaak andere bloggers weer uit om mee te doen aan de tag. Omdat er geen tijdsdruk achter zat heb ik de tag lekker even laten wachten tot een momentje dat het mij uitkwam. Dus eindelijk is daar dan dus mijn tag ;).  Nieuwsgierig naar de antwoorden van Lori? Die kan je hier lezen.

#TAG: 

Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder 

Zing - Wanneer zing je?

Ten eerste kan ik eigenlijk niet zingen, maar als ik een fijn nummer hoor wat ik goed ken.,... dan zing ik graag mee :). Vaak als blij ben, maar ook als ik bezig ben. Als ik me verdrietig voel en een nummer me raakt dan kan ik ook nog wel eens meezingen. Met onze bijbelkring starten we met het zingen van wat liederen en in de kerk zingen we ook (alleen ben ik door mijn klachten al een tijd niet meer geweest) 

Vecht – Beschrijf de laatste keer dat je hebt gevochten, voor jezelf of een ander.

Ik heb een hekel aan vechten... Aan oorlog en geweld... Zelf nog nooit gevochten. Al ben ik aardig in gevecht met mezelf op het moment. Mijn lichaam doet niet meer wat het moet doen en dat is lichamelijk maar ook psychische een flinke strijd!

Huil – Ben je snel geëmotioneerd?

Huilen doe ik als ik heel erg boos ben of erg verdrietig. Al merk ik dat vermoeidheid en pijn hier de laatste tijd wel invloed op hebben. Ik kan erg geëmotioneerd raken door mooie momenten... Een tof gesprek, goed getimede knuffel, lied of als ik voor mijn gevoel een knipoog van God krijg. .. Dat raakt me en geeft me een brok in de keel. 

Bid – Hoe uit je jouw spiritualiteit? Waar geloof jij in? 

Het zal jullie niet ontgaan zijn maar ik ben christen. We gaan naar een PKN Hervormde gemeente. Thuis lezen we uit de bijbel, bidden, houden family nights, doe aan bible journaling en luister geregeld naar preken. Ook vind het heerlijk om met vrienden te praten over wie God is en wat Hij in ons leven doet. Ik uit mijn spiritualiteit niet... Het is compleet verweven met wie ik ben. En ik ben geen perfecte christen... want de perfecte mens bestaat niet... Maar ik mag geloven met vallen en opstaan. Dus ik maak fouten, zeg domme dingen en doe niet handig... Maar ik weet dat Gods hand altijd in de buurt is om me overeind te helpen en weer verder te lopen met me!

Lach – Wie maakt jou aan het lachen?

Ik lach snel... ik hou van lachen en grapjes. Onze jongste zoon is een grapjas en kan me goed laten lachen!.. Maar ook op het werk als collega's, met vrienden terwijl we in de tuin zitten of gewoon gezellig saampjes zijn.... Lach ik snel en makkelijk! Laatst vroeg iemand me zelfs "Lach je wel eens niet?"... Je straalt altijd... Nou geloof me... altijd lachen en stralen doe ik niet... Maar zeker veel :)

Werk – Werk je om te leven of leef je om te werken?

Ik werk als bloemist bij een Jumbo en daarnaast als vrijwilliger in een Hospice. Van beide geniet ik erg van. Ik hou van mijn werk, maar nog meer van het leven! Dus ik werk om te kunnen leven.... En zou ook goed zonder werk kunnen. Ik ben een bezige bij en ben graag bezig, maar kan mijn vrije tijd vullen met genoeg zinvolle dingen, dat ik werk niet nodig heb. Waarom dan wel werken, zoals ik zei... om te kunnen leven. We leven geen luxueus leven, maar vinden het toch fijn om finaniceel wat ruimer in ons vel te zitten, op vakantie te kunnen en nieuwe kleren te kunnen kopen als dat nodig is.  

Bewonder – Wie bewonder jij? En waarom?

Bewonderen... poef... Ik bewonder niet specifiek 1 groot persoon. Bewonderen klinkt zo groot. Ieder mens is uniek in zijn doen en laten. Uiteraard zijn er mensen die grote dingen bereiken, maar tegelijk zijn er ook veel mensen die met z'n allen grote dingen bereiken. Ik kan vooral bewondering hebben voor mensen die puur en open in het leven staan, die zich kwetsbaar op durven te stellen en nadenken over wat ze doen. Dat kunnen dus grote namen zijn of voor jullie onbekende namen... 

En nu mag ik wat bloggers uitnodigen om deze tag in te vullen.. Geen stress het hoeft niet nu.... ik heb hem ook lang laten liggen. Vind je het niks, dan is dat ook goed ;). Ik wil vragen aan Julia van Gezinsleven, Amelie van Blond met een groen geloof, Lieneke van Lina Schrijft en Deborah van Kijkmomentjes vragen of ze hem ook in willen vullen!

Vakantie Blog Pauze

Zoals ieder jaar stop ik dit jaar ook weer 6 weken met bloggen. Gisteren was voor onze jongens de laatste schooldag en nu hebben ze vakantie. Wat een genot! Voor hun, maar ook voor ons. Ik stop ieder jaar dus met bloggen om mijn handen meer vrij te hebben, maar ook omdat velen van jullie ook zelf op vakantie zijn of minder op het internet te vinden zijn. Daarnaast is er ondertussen wel algemeen bekend dat je niet op social media oid bekend moet maken wanneer je op vakantie bent. Als mijn blog ineens ruim 2 weken stil valt, valt dat wel heel erg op ;). Natuurlijk zijn daar trucjes op te verzinnen, maar dat wil ik niet. Wij zijn gewoon even 6 weken niet aanwezig hier....

Wat doen we dan wel?

We hopen op vakantie te gaan, maar ook thuis zullen we ons goed vermaken! Er staan al veel leuke dingen op de planning en de jongens hebben hun bucketlist weer goed gevuld. Mijn bucketlist? Boeken lezen, bible journalen, genieten van de zon, werken in de moestuin, wandelen, taartjes bakken, naar mijn spelende jongens kijken, wakker worden zonder wekker, .. help bucketlist-stress ;) nu al te weinig tijd

Als we niet op vakantie zijn moeten we beide werken en zullen onze ouders oppassen. Op voorhand alweer bedankt opa's en oma's. Helaas hebben we het dan vaak erg druk omdat onze directe collega's op vakantie zijn. 

Naast ons werk doen we dan erg ons best om tijd extra vrij te maken voor leuke dingen... En die leuke dingen hoeven niet altijd groot te zijn... Een avondje bij de vuurkorf is ook al goed. Of een filmpje kijken. Of 's avonds nog even naar het strand... Genieten ten top!

Wanneer kan je weer wat activiteit verwachten op Uit Mijn Keukentje?

Omdat bloggen en schrijven mijn hobby is, werk ik in een rustig tempo achter de schermen vaak wat door. Dat zorgt ervoor dat als de jongens weer naar school gaan, mijn eerste blog weer online komt. Dat is 22 augustus. 

Onze wensen voor jullie...

We wensen jullie een hele fijne zomervakantie. 

Of je nou thuis blijft of weggaat... 

Of je nou moet werken of niet.... 

we wensen jullie een super tijd toe. 

Ik hoop dat jullie kunnen genieten van 

warme zomeravonden, 

gezellige middagen 

en luie ochtenden...

Gevuld met 

mooie wandelingen langs het strand,

gezellige picknicks,

watergevechten,

lome bbq's,

veel zonneschijn, 

gelakte teennagels,

bruine kindergezichtjes, 

broodjes met aardbeien, 

weelderige geplukte bossen bloemen, 

eigen gekweekte sla, 

ontspanning, 

mooie momenten als gezin

en 

alles wat voor jou de zomer tot een succes maakt!

Tot over een paar weken!

Eerlijke brieven van mama's

Schrijf jij nog wel eens een brief aan iemand? Ik eigenlijk nooit. Toch leek het mij leuk om eens ouderwets in de pen te klimmen. Nou ja, achter de laptop dan. En eigenlijk zou ik dat vaker moeten doen! Op papier kan ik mijn gevoelens soms beter verwoorden dan in real life. 

Julia van Gezinsleven is sinds een jaar mijn vriendin. Ik heb er wel eens vaker over geschreven. Via onze blogs leren kennen en daar is een hechte vriendschap uit ontstaan. Zo fijn! 

Ik denk dat er meer vrouwen zijn die zich zullen herkennen in wat wij schrijven in onze brieven. Het gaat onder andere over 'alle ballen in de lucht houden' en streven naar perfectie. Ik wil er bij vermelden dat we niet op een andere manier schrijven omdat het online komt. Onze brieven komen gewoon recht uit het hart! 

Lees hieronder mijn eerste brief die ik aan Julia schreef... 

Julia's antwoord? Die lees je hieronder.... Waarom ik moest huilen bij het vervolg van haar brief kan je verder lezen op haar blog.. 

Hoe ervaren jullie dit?

 Heb jij ook het gevoel dat je alle ballen hoog moet houden? 

Streef je naar perfectie?

Of heb je er helemaal geen last van? 

In dat geval hoor ik graag van je hoe je dat doet! 

Kan ik vast wat van leren!

En o ja, zeg jij wel eens tegen je vriendin dat je van haar houdt? 

Gewoon om wie ze is. 

Ik doe het te weinig maar ga het vanaf nu vaker doen! 

Dus vriendinnen... wees gewaarschuwd haha.

Hoe doe jij dat toch?

Deze vraag... 

Hoe doe jij dat toch?

Krijg ik zo vaak... tja ... mijn antwoord...

ik moet altijd lachen...geen idee namelijk.. ik doe wat ik doe...

Mensen vinden altijd dat ik veel doe en vragen zich af hoe ik dat allemaal bolwerk... Want naast vrouw en mama, ben ik ook nog 14 uur in de week bloemist, 4 uur vrijwilliger in een hospice, betrokken in de kerk, blogger voor 2 blogs en diverse gastblogs... 

Hoe doe jij dat toch?

Ik snap de vraag wel, maar een duidelijk antwoord heb ik niet....

Tijd om er eens een blogje aan te wagen...

Want hoe doe ik dat nou eigenlijk? 

Wie mij wat beter kennen weten dat ik weinig slaap nodig heb
 en dus vaak tot in de late uurtjes doorwerk
(deze blog ben ik op een doordeweekse avond ronde klok van 12 aan het schrijven). 

Ook de mensen die mij beter kennen weten dat het huishouden geen grote hobby van me is en meer een noodzakelijk kwaad... Er zijn dingen die iedere week altijd moeten gebeuren, maar die ramen zemen kan ook volgende week nog toch? Dat is ook precies de reden dat ik dol ben op lijstjes voor huishoudelijke werkzaamheden. 

Wat ook belangrijk is om te beseffen is dat bloggen en alles wat er mee samenhangt voor mij echt een hobby is en dus echt ontspanning brengt. Zie het niet als moeten en haal er veel energie uit. 

Naast bloggen heb ik veeeeeel interesses... Misschien wel te veel, maar het leven kan zo leuk zijn en er zijn zoveel leuke dingen te ontdekken!

Dan nog blijft vaak bij mensen de vraag staan... 

Hoe doe jij dat toch?

Daarom besloot ik mijn week in foto's te laten zien... 

De wekker gaat hier om 7 uur en tussen 7/half 8 sta ik naast mijn bed. De jongens ontbijten zelf, ik vul ondertussen de schooltassen, fatsoeneer hun haar en zorg dat ze niet in hun pyjama op de fiets zitten. Daar tussendoor kleed ik mezelf aan en maak me op (en nee heel slecht ik ontbijt niet). Dan breng ik 's ochtends de kinderen naar school (en Hans 1 ochtend in de week). 3 keer in de week fiets ik door naar mijn werk. Ik werk 2 ochtenden en een hele dag. Na mijn ochtend op mijn werk vol boeketten maken en veel dingen regelen ga ik gelijk door in het huis .... Schoonmaken... je kan het maar gehad hebben ;)



Al snel is het dan alweer tijd om de jongens uit school te halen. Op de fiets kletsen we bij, daarna is het tijd voor clubjes, spelen of spelletjes, speelafspraken en sport. En ik? Ik vouw de was weg, ruim de vaatwasser af en begin met koken. 

We eten rond 18.00-18.30. Hans legt de jongens eigenlijk altijd op bed en oefent met de jongste voor het lezen. De oudste maakt zelf altijd zijn huiswerk (soms met en soms zonder onze extra aanmoedigingen). Als de mannen naar boven zijn ruim ik af en smeer vast het brood voor de volgende ochtend, want ochtendmensen zijn we geen van allen :).

Ik ben altijd 2 hele dagen vrij en daar geniet ik volop van... Ik probeer altijd te zorgen dat ik dan geen huishoudelijke klussen hoef te doen (al ontkom je daar natuurlijk nooit echt aan). 

Ik ruim eerst op mijn gemak de vaatwasser uit, ga een stukje lopen, heb stille tijd door in mijn bezig te zijn met bible journaling, fiets wel eens naar de kringloop, haal nog wat losse boodschapjes, maak foto's en bewerk ze, lees een tijdschrift en schrik altijd weer van hoe hard de tijd gaat ;)... 

Deze dagen gebruik ik ook op brood te bakken, te werken aan DIY's en recepten voor mijn blog. Ook bereid ik de family nights op zulke dagen voor. 

Dit zijn ook heerlijke dagen om te bellen of af te spreken met vriendinnen en bij te kletsen. In de zomer zijn dit ook dagen dat ik graag even in de zon zit of in de tuin werk. Drukke en volle dagen dus :)... Maar wel mijn eigen dag en daar hou ik erg van :). 

Na ons avondeneten en de kinderen op bed leggen... plof ik op de bank of stap onder de douche/in bad. 1 Keer in de week werk ik een avond in het hospice. 1 avond in de week doen we family night en daarna komt mijn zwager gezellig een filmpje kijken. 

De andere avonden is Hans vaak van huis voor de kerk, op deze avonden kan ik alle tijd die ik wil besteden aan het bloggen. Want dat doe ik vooral 's avonds. Bloggen... met een bak thee en vaak de tv op de achtergrond en zo volg ik met een half oog nog een serie. Ik beantwoord ook mijn mails, werk mijn blog bij ... Vroeg op bed liggen we zelden.

Het is vaak tussen 11 en 12, maar soms ook wel eens over 12en en zeggen we zuchtend tegen elkaar... morgen gaan we echt eerder ;)

Nou mijn week/dagen in beelden...